Trzy lata oczekiwania ze sporym hakiem, ma³e personalne zawirowanie i wreszcie trzeci studyjny album After… sta³ siê cia³em. Nowa wytwórnia, trochê przemeblowane brzmienie i mnóstwo entuzjazmu – o tym wszystkim opowiedzia³ mi gitarzysta w³oc³awskiego zespo³u, Czarek Bregier.

Tytu³em swojej nowej p³yty chcieli¶cie ponoæ zasugerowaæ, ¿e chodzi Wam o prosty rockowy komunikat bez podtekstów. Trochê mnie to dziwi, bo gracie rocka progresywnego, gdzie to „drugie dno” jest przez s³uchaczy wrêcz po¿±dane.

W tej chwili bli¿ej nam jest do prostszych form wyrazu. Chcieli¶my trochê odpocz±æ od mistycyzmu w muzyce. Ja lubiê szukaæ „drugiego dna” przede wszystkim w d¼wiêkach i  mam nadziejê, ¿e s³uchacze odnajd± równie¿ takie miejsca na naszej p³ycie. Postanowili¶my postawiæ na przekaz muzyczny, nie buduj±c wokó³ niego mrocznej, mistycznej otoczki, a przede wszystkim nie tworz±c czego¶, co pasuje do tego, czy innego kanonu. Bior±c pod uwagê, ¿e jeste¶my kojarzeni z rockiem progresywnym, mo¿e to trochê ryzykowny krok, ale wierzê, ¿e muzyczne horyzonty naszych s³uchaczy siêgaj± du¿o dalej ni¿ zmiany w naszym brzmieniu i chêtnie siêgn± po No Attachments. Muzyka chyba nie zmieni³a siê a¿ tak drastycznie. To przecie¿ wci±¿ rock o progresywnym zabarwieniu, a nie hip-hop (¶miech).

Thesis konsekwentnie robi± swoje. Jak na razie – tak¿e za swoje. Longplay Channel One i akustyczna EPka zosta³y wydane w³asnym sumptem, a jak bêdzie siê mia³a sprawa z kolejnym, nadchodz±cym wielkimi krokami albumem – na razie nie wiadomo. Ale nie finanse s± najwa¿niejsze, tylko mocny, mêski progres uprawiany przez warszawski kwintet. Muzyka zdominowa³a moj± rozmowê z wokalist± Thesis £ukaszem Krajewskim po koncercie zespo³u w olsztyñskim Nowym Andergrancie.

Trasa Tides From Nebula przetacza siê po Polsce jak huragan. Co koncert – to entuzjastyczne, ba! ekstatyczne relacje. Na szczê¶cie Tides nie ominêli dobrze sobie ju¿ znanego olsztyñskiego Andergrantu – i tu te¿ nie brali jeñców. Po wystêpie totalnym o promowanej p³ycie Earthshine, marzeniach na przysz³o¶æ i kilku innych kwestiach opowiedzia³ mi gitarzysta Adam Waleszyñski. 

Od premiery Earthshine minê³o ju¿ kilka miesiêcy. Nie masz wra¿enia, ¿e to w³a¶nie teraz by³by najlepszy moment dla wydania tej p³yty? To album klimatyczny, jesienny.

Kiedy ostatnio relacjonowa³em koncert z Andergrantu, podpar³em siê cytatem z piosenki Andrzeja Boguckiego. I, kurczê, znów siê podeprê. S³owami tej samej piosenki. Bo spodziewa³em siê, ¿e z takim zestawem zespo³ów jak: Tides From Nebula, Thesis i Forma publikê czeka spokojne, jesienne ko³ysanie. Nawet tej ¿ywio³owej formie zdarzaj± siê przecie¿ transowe boolowskie odjazdy. A tu jednak okazuje siê, ¿e jesieñ jest piêkna, bogata, bardzo urozmaicona i pe³na kolorów. Trójka wykonawców zapewni³a bardzo ciekawy p³odozmian.

Kiedy jedni za ¶.p. Andrzejem Boguckim wci±¿ powtarzaj±, ¿e im szkoda lata, inni – w tym ni¿ej podpisani -  potrafi± doceniæ uroki jesieni. Du¿e festiwale na powietrzu piêkne s± i basta, ale i kameralne koncerty w lokalnych klubach te¿ maj± swój urok. Nie mniejszy – po prostu odmienny. Mniejsza publiczno¶æ – to dla zespo³u szansa na bli¿szy kontakt ze s³uchaczami. Z nadziej± na takie w³a¶nie ciep³e, przyjacielskie spotkanie z dobr± kapel± wybrali¶my siê do Nowego Andergrantu, którego sala koncertowa – zaznaczmy – zosta³a od naszej poprzedniej tam bytno¶ci ( a bywamy regularnie) do¶æ znacznie odmieniona. Wystrój jaki¶ taki bogatszy… A i scenê przesuniêto w inne miejsce, przez co wreszcie skoñczy³y siê problemy z widoczno¶ci± z odleg³ych k±tów.  Z przykro¶ci± jednak musimy stwierdziæ, ¿e tym razem nie by³o t³umu, choæ i o frekwencyjnej pora¿ce trudno mówiæ, przynajmniej w olsztyñskich realiach. Kilkadziesi±t osób, które dok³adnie wiedzia³y czego oczekiwaæ od wykonawców, choæ nawet personel Anderu zdawa³ siê nie wiedzieæ kto zacz Dikanda.

W roku 2007 minê³o 40 lat od momentu pojawienia siê p³yty The Beatles Sergeant Pepper's Lonely Heart Club Band, przez wielu uwa¿anej za t±, która by³a zal±¿kiem stylu okre¶lanego pó¼niej jako rock progresywny. Stylu, który pocz±tkowo rozwija³ siê pod postaci± szerokiego nurtu psychodelii, g³êboko zwi±zanej z kontrkultur±, aby nastêpnie przekszta³ciæ siê w takie style jak rock symfoniczny, heavy metal, jazz fusion i folk. Ta czterdziestoletnia historia to okres rozkwitu, podzia³ów, zmierzchu pod koniec lat siedemdziesi±tych, i odrodzenia pod postaci± neoprogresywn± w latach osiemdziesi±tych. To historia fascynuj±ca, maj±ca swój pocz±tek w subkulturze hipisów, zanurzona w ich pragnieniu odkrywania nowych zakresów percepcji i stanów ¶wiadomo¶ci, to ambicje podniesienia muzyki rockowej na wy¿szy poziom artystyczny, porównywalny z muzyk± klasyczn±, to nowatorskie zastosowania instrumentów elektrycznych i efektów ta¶mowych, to wyj¶cie z muzyk± z klubów na stadiony, to wreszcie pasjonuj±ca muzyczna biografia wielkich zespo³ów i indywidualistów.