Jeff Hammel to cudowne dziecko muzycznej części Ameryki. Kompozytor, keybordzista, gitarzysta, perkusista, basista, wokalista i aranżer. Poza tym doskonały skrzypek, wiolonczelista, trębacz i saksofonista. A na dodatek ma doktorat z rejestracji dźwięku... Majestic to jego jednoosobowy projekt. Jeff jest kompozytorem całego materiału, zagrał na wszystkich instrumentach, zaśpiewał, po czym cały ten materiał zarejestrował, zmiksował, zmasteringował, zrobił okładkę, wyprodukował... i wydał! Fenomen! Jeden człowiek! Zawsze trochę się bałem projektów jednoosobowych, ale w tym wypadku wszystko jest OK. Fajne kompozycje, fajna melodyka, dużo oryginalnych rozwiązań rytmicznych, piękne gitary, bardzo dobre klawisze. Ogólnie bardzo dobry 'pomysł' na muzykę. Sam Jeff przyznaje się do fascynacji europejskimi kapelami typu Yes, Genesis, Deep Purple i King Crimson, ale stara się nie kopiować swoich mistrzów. Jednak to co mu gra w duszy i w sercu, czasami przedostaje się na zewnątrz czyniąc tę muzykę jeszcze lepszą. Debiutancki krążek zawiera 11 utworów, 64 minuty muzyki, którą fachowcy zaliczają do neo-proga. Jak zwykle - tu bym mocno podyskutował, ale chyba nie warto. A co warto? Ano posłuchać Majestic... Oczywiście moim, cholernie subiektywnym zdaniem...