Koniec lat 70-tych w roku progresywnym należał do Rush. Płyty takie jak '2112' oraz 'Hemispheres', wykazują niezbicie - kondycja Rush jest o wiele w lepszym stanie niż pozostałych tuzów prog-rocka. Początek lat 80-tych to kolejna perła 'Permanent
Waves'. Co rzuca nam się w oczy (bardziej uszy), Rush wprowadza przyjazne dla ucha słuchacza elementy, a mianowicie nieco bardziej piosenkowy charakter. 'The Spirit of Radio' szlagierem się nie stał, ale był w pewnym słowa znaczeniu hitem. Nazwa Rush nie byłaznana tylko w zamkniętym kręgu słuchaczy, ale wypłynęła na szersze wody, docierając do uszu progresywnych laików. Muzycy Rush jednakże nie zapomnieli po co mają instrumenty. Zostaliśmy obdarzeni na tej płycie bardzo technicznym i rozwojowym graniem. 40 minut muzyki w sześciu odsłonach. Od hitu po rozbudowany, progresywny, wieńczący płytę 'Natural Scence'. W każdym nagraniu słychać pomysłowość. Słuchacz ani przez chwilę nie nudzi się, a jest zaskakiwany nowymi rozwiązaniami.
Świetny to album. Niektórzy mogą narzekać, że bardziej piosenkowy, ale nie brakuje tu jednak połamańców, zmian tempa oraz tego co w muzyce Rush kochamy najbardziej - progresywności.
Posłuchać warto.