Po pięciu latach milczenia Egoband powrócił (w 2000 roku) nową płytą. Jakże inną od wcześniejszych... Z neoprogresu pozostały tylko wspomnienia. Tym razem grupa zaprezentowała rasowe fusion z ambitnymi elementami progresu. Zaskakująca metamorfoza, ale jako że jazz rock jest mi również bliski, absolutnie mnie ta płyta nie rozczarowała, a wręcz przeciwnie - uważam ją za najlepszą w ich dyskografii. Siedem utworów, 46 minut muzyki. Muzyki osadzonej w kanonie fusion, bardzo zróżnicowanej, bogato zaaranżowanej i świetnie zagranej. Znakomity saksofon i obój (!), bardzo dobra gitara i doskonała sekcja rytmiczna. Miejscami grupa przypomina... nasze Laboratorium i Sun Ship z ich najlepszych okresów. Włosi określają tę płytę jako neo-space-fusion i to jest bardzo dobre umiejscowienie tych dźwięków. Polecam wszystkim, którym romans proga z jazzem podnosi ciśnienie oraz wielbicielom włoszczyzny.