'Breathless' - najbardziej kontrowersyjne dzieło zespołu Camel. Częściowo kontynuacja jazzrockowego stylu, w jaki zespół próbował wpasować się na albumie poprzednim - 'Rain Dances'. Ale brzmienie grupy nieco się wygładziło. A może nie tyle wygładziło, co Andy Latimer i jego współpracownicy zaczęli po prostu grać mniej skomplikowanie. Są tu więc utrzymane w stylu 'Highway Of The Sun', ale na pewno zgrabniej zagrane piosenki 'Summer Lighting' i 'You Make Me Smile'. Ciepłym nastrojem (niesamowity głos Richarda Sinclaira) zachwyca utwór tytułowy - 'Breathless'. Do miana przeboju mogłaby pretendować moja ulubiona kompozycja z tej płyty - 'Wing And A Prayer'. Richard Sinclair prezentuje się w zupełnie niecodziennym jak na Camel żartobliwym 'Down On The Farm' w którym obok odgłosów gdakania kur, kwakania kaczek, piania kogutów i jadącego traktora pojawia się w końcowej części bardzo interesująca partia fletu zagrana oczywiście przez Mela Collinsa. No i są tu jeszcze dwa długie, siedmiominutowe, najważniejsze na tej płycie utwory. Finezyjny, jazzrockowy 'Echoes' z długimi, pełnym pasji i pomysłów popisami Andy Latimera na gitarze i Petera Bardensa na klawiszach oraz 'The Sleeper' ze skomplikowanym, połamanym metrum granym przez Andy Warda. Tutaj zresztą każdy z muzyków ma swoją chwilę na zaprezentowanie swoich wysokich, instrumentalnych możliwości. Tych dwóch kompozycji nie powstydziłaby się w swoim repertuarze nawet grupa National Health... Płytę zamyka zadumany, przypominający początki Camel utwór 'Rainbow's End'.
Andy Latimer nie cierpi tej płyty stwierdzając że jest katastrofalnie słaba, że kilka utworów na niej zawartych w ogóle nie powinno nigdy się ukazać. Ponadto z czasem jej powstawania wiążą się niemiłe wspomnienia - właśnie wtedy doszło do artystycznych rozdźwięków a później rozłamu pomiędzy nim a Peterem Bardensem. Efektem sporu dwóch liderów grupy był marginalny wkład Petera w realizację tej płyty. Niestety - nie był to koniec sporów interpersonalnych. Dojrzewał także konflikt pomiędzy Bardensem a Sinclairem - od samego początku wspólnego grania ci dwaj muzycy - delikatnie rzecz ujmując - niezbyt się lubili. A więc dylemat przed jakim stanął Latimer był dramatyczny. Peter Bardens całe swoje serce oddał Camel, był jego zasadniczą częścią. Richard Sinclair natomiast specjalnie nie krył że Camel to tylko kolejny etap jego muzycznego życia - może nawet nie najważniejszy. Domeną muzyków wywodzących się ze sceny Canterbury były ciągłe poszukiwania i niechęć do wiązania się na dłuższy czas z konkretnym zespołem. Ale decyzja musiała zostać podjęta i była ona taka a nie inna. Camel opuścił Peter Bardens. Czy słusznie ? Pytanie to pozostawiam otwarte...

'Breathless' - najbardziej kontrowersyjne dzieło Camel. Nie tylko z uwagi na zawartość ale też z powodu emocji w jakich ten album powstawał. Jednak bardzo cenię tę płytę i nie jest to wcale przejaw mojej przekory. Moja ocena to 4 i pół na 5.