Music From The Land Of Mountains, Lake And Wine - jest czwartą, oficjalną, studyjną płytą włoskiego zespołu art rockowego Men Of Lake. Pewnie i ostatnią, gdyż od 1998r. grupa nic samodzielnie nie wydała. O samym zespole jest bardzo mało słowa pisanego. Znajdujemy jedynie kilka zdań, dotyczących inspiracji muzycznych, pisanych - w nomen omen recenzjach - przy okazji wydania kolejnych albumów. Oficjalna strona zespołu istnieje, aczkolwiek oprócz tekstu w mało zrozumiałym, włoskim języku - podejrzewam, że od 1998r. nie została ona uzupełniona - nic innego nie znajdziemy. Dlatego, jeśli ktoś ma większą wiedzę... niech się podzieli, bo szkoda by było, aby tacy twórcy ginęli bez śladu.

Wracając do płyty Music From The Land Of Mountains, Lake And Wine, krytycy nie odnieśli sie do niej życzliwie, ale to ich subiektywne odczucia. Dla mnie jest to najlepiej skomponowana płyta, ale nie jest to ocena megalomana. Nie będę tym samym opisywać każdego utworu z osobna, nie w tym rzecz, by psuć słuchaczowi przyjemność pierwszego odsłuchania albumu, jednak warto powiedzieć, że od pierwszego utworu Waltz From The Land Of Mountains, Lake And Wine, muzyka pochłonie nas bez reszty, jak w misternej układance, usłyszymy wszystko, co nas urzeknie przez kolejnych pięćdziesiąt minut. Wokale, instrumentarium są dopieszczone w najmniejszym szczególe. Łyżka dziegciu - płyta nie wnosi nic nowego, przełomowego do historii rockendrolla, oprócz czystego, w pełni perfekcyjnego albumu. I nie wiem, w czym Maurizio Poli znalazł inspiracje - czy w pięknie gór, jezior? W litrach wypitego wina? Wybornym towarzystwie swoich kompanów z kapeli, raczących się przy okazji cudownym brzmieniem muzyki psychodelicznej? A może wsłuchując sie w Karmazynowe aranżacje? Jest mi naprawdę trudno powiedzieć, ale wiem jedno, drodzy słuchacze Men Of Lake, że pewnie i wy niejedną z chwil własnego życia poświęcicie, by spędzić z nią Happy Hours.