Dziś otrzymałem swoją wygraną :D Warto by ją teraz zrecenzować. Zacznę od tego, że nie jestem zwolennikiem łączenia proga z metalem. Nigdy nie lubiłem Dream Theater a do Riverside w dalszym ciągu nie jestem w 100 procentach przekonany. Ale ponieważ takie granie jest ostatnio modne więc jak grzyby po deszczu powstają nowe wydawnictwa z tego gatunku. A jak się sytuacja przedstawia z Retrospective? Najpierw rzut oka na okładkę. Od razu nasunęło mi się skojarzenie z Wind And Wuthering. Ale całe szczęście, ze nie spodziewałem się zawartości w tym stylu, bo bym się srodze zawiódł. A tak podszedłem do tego całkowicie naturalnie. Enemy World Vision zaczyna się ciekawie i przywodzi na myśl inną Polską grupę o nazwie Appleseed. Niestety, po jakimś czasie wchodzi metalowy riff co psuje mocno nie najgorszy obraz całości. Po chwili takiego metalowego młócenia mamy bardzo fajne klawisze, takie trochę Eloyowe. Dość ciekawa kompozycja, ale za dużo metalu jak na mój gust. Some Kind Of Hope zaczyna budować taką rozmyto jesienną atmosferę albumu. Bardzo spokojny i stonowany utwór. Tylko cały czas drażni mnie to takie ostre brzmienie. Pink Elephant Missed jest bardzo fajny. Podoba mi się bo kojarzy mi się z solowymi utworami Bruce'a Dickinsona. Tutaj zespół zdecydował się bardziej pójść w stronę metalu co im wyszło na dobre. Waking Up In The ZOO zaczyna się od fajnej gitarki z efektem, ale znowu po chwili pojawia się tu natarczywy ostry riff. W połączeniu z klawiszami zaczyna brzmieć to jak Savatage z okresu Wake Of Magellan. Po kilku taktach zaczyna się robić nużąco. Niewiele się dzieje, trochę za mało namieszane w aranżacji. Jest to chyba najgorszy utwór na tym albumie, jednak niepotrzebnie zespół porwał się na tak długi instrumental. Gdyby trwał 3 minuty to wszystko ok, ale nie 8. Na szczęście następny utwór przynosi ukojenie. Fajnie zaaranżowane 'plumkające' gitarki, tutaj z kolei przypomina mi się Anathema, oczywiście ta z niemetalowego okresu. Obok Pink Elephant Missed najciekawszy kawałek, tylko tak jakoś dziwnie się kończy, można go było pociągnąć dłużej. Have In Mind to też Anathema na całego. Dobre zakończenie albumu. Dość obiecującego albumu. Pozostaje mi życzyć wszystkiego dobrego, oczekiwać na następne wydawnictwa i udzielić rady: albo zrezygnować z metalu, albo z proga. Bo jakoś te dwa elementy strasznie się gryzą na tej płycie. Ja bym zrezygnował z metalu:) 3,5/5