W moich dotychczasowych recenzjach które zamieściłem na tym serwisie wiele plyt wychwalałem pod niebiosa a słowa
' znakomity' i ' genialny' pojawiały się równie często jak 5 gwiazdek które te albumy dostawały...Teraz jednak zamierzam trochę ponarzekać no bo i jest o czym...
Przed napisaniem tego tekstu zastanawiałem się czy można coś dobrego powiedzieć o tej płycie. Przecież przez większość fanów Genesis Abacab jest uznawana za najgorszy album w historii zespolu. Czy słusznie....moim zdaniem tak...
Rozumiem ze muzycy chcieli nagrać cos co by Sie diametralnie różniło od wszystkiego co do tej pory stworzyli ale moim zdaniem troszkę przesadzili. Przede wszystkim bezbarwna produkcja która sprawia że całości nie da się normalnie słuchać bez jakiś środków stymulujących( vide clomozepan).
A jeśli chodzi o utwory&.to one powinny być przecież najważniejsze i zawsze stanowiły o sile Genesis. Tym razem nie ma tak dobrze&.Zdaję sobie sprawę że Abacab to nie miał być następny Foxtrot czy Baranek ale tej płycie miliard lat świetlnych brakuje nawet do Duke.
Ratują się tylko( a i tak częściowo) 3 piosenki.: Tytułowa z ciekawym syntezatorowym rytmem, Me and Sarah jane za ciekawe zakończenie i Dodo będący jedynym nawiązaniem do progresywnych korzeni grupy( choć do takiego np. Dukes travels wiele mu brakuje) na tym albumie.. O pozostałych utworach nie ma co wspominać w myśl zasady leżącego się nie kopie&.Powiem tylko ze gdy w No reply At all usłyszałem dęciaki to szlag mnie trafił&
1,5 gwiazdki( z czego ta polówka za nazwę zespołu)