'Trespass' jest oficjalnie uznawany jako pierwszy właściwy album zespołu Genesis. 'From genesis to revolution', który ukazał się wcześniej, faktycznie prezentował grupę z zupełnie innej perspektywy. Dobrze się stało, że tamta płyta nie zyskała powszechnego uznania bo dzieła takie jak 'Trespass' i późniejsze mogłyby nie powstać. Tak więc po porażce pierwszego krążka zespół postanowił zacząć raz jeszcze. Tym razem jednak Genesis postawił od razu poprzeczkę bardzo wysoko.
'Trespass' rozpoczyna się spokojnym utworem 'Looking for Someone' od początku czarując magicznymi dźwiękami gitary oraz klawiszy. Senny nocny klimat panuje tutaj przez cały czas dosłownie otulając słuchacza, chociaż zdarza się kilka żywszych fragmentów.
'White Mountain' to kolejna zapowiedź rodzącego się stylu zespołu. Tajemniczy nastrój podkreśla oryginalny tekst oraz piękne klawiszowe pasaże. Pod koniec utworu można usłyszeć także bardzo pomysłowe, nastrojowe wyciszenie.
'Visions of Angels' to powrót do spokojnych, mniej skomplikowanych dźwięków. Klimat za to jest trochę bardziej podniosły i bardziej optymistyczny.
Intrygującą kompozycją jest 'Stagnation'. Rozmarzona, oniryczna senna podróż przez ziemię zniszczoną nuklearnym wybuchem. Na szczęście przez ponad 8 minut trwania utworu zdarza się tutaj kilka bardziej dynamicznych fragmentów a na końcu podniosłe symfoniczne dźwięki. Jedna z najlepszych kompozycji wczesnego Genesis i zarazem esencja klasycznego rocka symfonicznego.
'Dusk' to ponownie wyciszona, spokojna, ale mniej pokomplikowana ballada, której słucha się z ogromną przyjemnością.
Największym zaskoczeniem na tym albumie jest jednak jego zakończenie, czyli 'The Knife'. Genesis gra tutaj dynamicznie i dość ostro zbliżając się chwilami do klasycznego hard rocka, popularnego na początku lat 80. Zespół nie byłby jednak sobą gdyby przez niemal 9 minut trwania 'The knife' nie było żadnych zmian tempa i przejść. Przez kolejne kilka lat żelazny punkt koncertów, później odgrywany okazjonalnie na bis.

Tak kończy się ta pierwsza prawdziwa płyta Genesis. Pierwsza i ostatnia płyta tego składu, w którym grał doskonały Anthony Phillips i zmarły niedawno John Mayhew. Przez wielu zapomniana, stojąca w cieniu późniejszych dzieł grupy. Nie ma tutaj doskonałego brzmienia ani dopracowanych do ostatniej sekundy kompozycji, ale za to nie brak doskonałych utworów, spontaniczności i radości z grania - czego później niekiedy brakowało. Ta płyta doskonale przechowuje klimat epoki, w której powstała. Epoki, która bezpowrotnie się skończyła. Na tym albumie nie ma kompromisów, czas się tutaj zatrzymał. 'Trespass' to dziś niedościgniony wzór, najwyższa jakość w rocku progresywnym, której w dzisiejszych czasach nikt nie osiągnie nawet mając najnowsze instrumenty, super wyposażone studio i kosmiczne umiejętności.

Brak skali aby ocenić ten album.