ProgRock.org.pl :: Serwis Rocka Progresywnego

Wywiad z zespołem Quidam

Spis treści
Wywiad z zespołem Quidam
Strona 2
Strona 3

Strona 3 z 3

shesmovedon:

Na szczęście „wkrótce” nie ma precyzyjnej definicji, więc nie czuję się bardzo spóźniona... Zgodnie z zapowiedzią Maćka, pozwolę sobie odpowiedzieć na pytanie Tepplo o pomysł na tytuły.

Wczesną wiosną, gdy zaczynaliśmy z Bartkiem pracować nad tekstami i powstawały ich pierwsze pomysły (właściwie takie najpierwsze pomysły powstały w głowie Bartka co najmniej rok wcześniej, prawda Bartek?), zapytałam go, czy to będzie album koncepcyjny, czy wszystkie utwory będą jakoś ze sobą tematycznie związane. Bartek powiedział wtedy, że chciałby, żeby wszystkie miały wspólny mianownik, żeby coś je łączyło. Powiedział też przy okazji (choć wtedy jeszcze nie zastanawialiśmy się nad tytułami - to była taka luźna uwaga), że wolałby, żeby tytuły nie były fragmentami tekstów, żeby nie pojawiały się w nich te same słowa, co w utworach. Wówczas przyszło mi do głowy, że tytuły mogłyby być podsumowaniem przesłania płyty. Pomysł wydawał mi się dobry i spodobał się także chłopakom. Były chwile, kiedy wątpiłam, czy uda się napisać takie sensowne zdanie, które dałoby się podzielić na niezależne tytuły pasujące do utworów, gdzieś po drodze chciałam nawet pójść na łatwiznę i wykorzystać fragment któregoś z tekstów, ale ostatecznie, gdy już kolejność nagrań została ustalona, gdy już wiadomo było, że wspólnym mianownikiem jest samotność wśród ludzi, wydrukowałam gotowe teksty i poukładałam je sobie na podłodze... i tak jakoś naturalnie powstało to właśnie zdanie. Za użyciem tego pomysłu przemawiał także fakt, że bardzo podobał nam się kawałek, który jest muzycznym i tekstowym post scriptum na płycie - dodanie takiego „P.S.” do przesłania płyty wydawało nam się dość naturalnym zabiegiem - wszystko do siebie dobrze pasowało.

A jeśli chodzi o sam pomysł... myślę, że siedział gdzieś tam we mnie od bardzo wielu lat. Pewnie zaczęło się od tego, że kiedyś lubiłam układać sobie tytuły utworów ulubionych wykonawców (głównie Bon Jovi) w zdania. Robiłam nawet takie składanki na kasetach. Pewnie podświadomie chciałam, żeby jakiś artysta wpadł na taki pomysł, bo nigdy nie widziałam czegoś podobnego na płytach, jeśli nie liczyć niektórych tekstów Areny, w których początki wersów układają się czasem w słowa i frazy. A że nadarzyła się okazja, żeby ten pomysł zrealizować...

tepplo:

Podsumuję to krótko... kawał dobrej roboty! Ja jestem nadal pod wielkim wrażeniem Alone Together i całej tej otoczki z nią związanej.

Admin:

Muszę przyznać, że pomysł z tytułami bardzo mi się spodobał, podobnie jak zabawa z tytułem wcześniejszej płyty. Jeśli chodzi o mnie, to propozycja danego zespołu jest dla mnie tym cenniejsza, im wyżej ceni on swego słuchacza. Quidam tutaj jest bardzo wysoko. Nie znoszę natomiast, częstego u nas, „byle było” (byle jak wydanych płyt, byle jak zorganizowanych koncertów). Czuję się to czymś takim wydojony i nabity w butelkę.

Korzystając z tego, że do rozmowy dołączyła Marta chciałbym zadać jej jeszcze dwa pytania. Marto, celowo pytam Ciebie, kto w zespole ma ostatnie słowo? Jeśli są różne zdania na temat danej rzeczy, kto ostatecznie decyduje: będzie tak! A drugie pytanie dotyczy tego, czy Quidam łączy tylko muzyka, czy również przyjaźń? Czy muzycy spotykają się poza próbami? Czy też bycie członkiem zespołu jest jedynym łączącym ich ogniwem?

shesmovedon:

Dzięki. Dodam tylko, że tytuł wcześniejszej płyty to nie moje dzieło (autorką jest Marysia, znana w internecie jako Marishka). Z przyjemnością odpowiem na pytanie jak to wygląda... z odległości - chłopaki mieszkają trochę bardziej na północ niż ja i najczęściej kontaktujemy się przez gg, skype, telefon i maile. Są zdecydowanie Zespołem - takim właśnie przez duże „Z” i, jak to w Zespole bywa, decyzje zapadają po wspólnym przedyskutowaniu wszystkich argumentów. Nie sądzę, żeby którykolwiek z nich był w większym, lub mniejszym stopniu dyktatorem, choć „młodzież” pewnie częściej podporządkowuje się „ojcom założycielom”, niż odwrotnie. Ale z tego, co wiem, chodzi raczej nie o kwestie muzyczne, a organizacyjne, w których „starszyzna” ma po prostu większe doświadczenie. Co oczywiście nie znaczy, że jakiekolwiek pomysły zostają odrzucane lub akceptowane ze względu na staż pomysłodawcy.

Co zaś się tyczy drugiego pytania, Quidam to zdecydowanie grupa bardzo dobrych przyjaciół. Jeśli mają na to czas, spotykają się także poza próbami, lub spędzają ze sobą czas po ich zakończeniu. Wiem o wspólnych wyjazdach (wraz z rodzinami), wiem, że mogą na sobie polegać, są zgraną paczką i świetnie się ze sobą dogadują. To wszystko sprawia, że współpraca z nimi jest jeszcze przyjemniejsza.

Admin:

Dziękuję, Marto. Miałbym jeszcze jedno pytanie do Quidam, które nasunęło mi się po przeczytaniu relacji Yano z inowrocławskiego koncertu. Planujecie powrót do starszych utworów w trakcie trasy koncertowej? Wiem, że pewnie nie jest to proste, ale myśleliście o tym?

Yano:

Na poprzednich trasach grali Sanktuarium - Bartek śpiewał to w ze zmienionym tekstem (To jest jej miejsce tam rozmawia z duszą swą) i kilka utworów w formie instrumentalnej składanki. Może się mylę, ale mnie osobiście wydaje się, że zespół będzie raczej grywał utwory skomponowane w nowym składzie, od czasu do czasu bawiąc się we wplatanie fragmentów znanych utworów (publika to lubi, a im sprawia granie ich wyraźną radość).

Natomiast moje pytanie jest takie: na bilecie z koncertu jest pieczątka „Stowarzyszenie Quidam w Inowrocławiu”. Czym zajmuje się owo stowarzyszenie? Czy stowarzysza fanów czy raczej sponsorów?

Svan:

Cierpliwie czekam, ale czuję się już zaniedbywany, gdyż moje pytanie nadal pozostaje bez odpowiedzi...

shesmovedon:

To nie przypadek, że w tekstach pojawiają się takie tematy - myślę, że nie tylko autorzy tekstów zastanawiają się nad wymienionymi przez Ciebie zagadnieniami związanymi z samotnością i sensem życia. Pokusiłabym się o stwierdzenie, że każdy myślący człowiek zadał sobie przynajmniej raz w życiu pytanie o sens istnienia, każdy, kto doświadczył samotności na pewno doszedł do wniosku, czy mu z tą samotnością dobrze, czy niekoniecznie. Natomiast raczej przypadkowa jest zbieżność tematów z egzystencjalizmem.

Moja filozofia życiowa jest eklektyczną kompilacją poglądów odpowiadających różnym nurtom, ale inspiracja podczas pisania tekstów pochodziła raczej z obserwacji życia, niż z dzieł Sartre’a czy Fromma i choć zdaję sobie sprawę, że piękniej brzmiałaby odpowiedź: „tak, u podstaw większości tekstów na ostatniej płycie Quidamu leżą przemyślenia zawarte w takim, a takim dziele danego filozofa”, prawda jest nieco bardziej przyziemna. Choć „przyziemna” to pewnie też niespecjalnie dobre słowo - pisaliśmy o tym, co jest dla nas ważne, co w nas gdzieś głęboko tkwi... Zaznaczam, że piszę to tylko w swoim imieniu - mam nadzieję, że Bartek znajdzie wkrótce trochę czasu, żeby też na to (i nie tylko to) pytanie odpowiedzieć.

barssyl:

Czołem ludzie, obiecuję jutro się poprawić i coś wam przybliżyć. Cierpię ostatnio na chroniczny brak czasu...Pozdrawiam Bartek.

***

Bardzo się cieszymy, że udało mi się namówić muzyków Quidam na tę rozmowę. Dziękujemy! Urwała się ona nagle – w natłoku codziennych zajęć i obowiązków. Ale mamy nadzieję, że każda nowa płyta zespołu będzie okazją do ponownego spotkania się na forum i porozmawiania.

zobacz też: Quidam

«« poprzednia strona - następna strona

« poprzedni artykuł		następny artykuł »

WSTECZ

Menu główne

Logowanie

Rekomendacje ProgRock.org.pl

Koncerty

Konkursy

Biuletyn podProgowy

Ostatnie recenzje

Współpracujemy z