|
Lista utworów:01. Twisted Mind02. The Scarecrow 03. Shelter From The Rain 04. Carry Me Over 05. What Kind of Love 06. Another Angel Down 07. The Toy Master 08. Devil In The Belfrey 09. Cry Just A Little 10. I Don't Believe In Your Love 11. Lost In Space Muzycy bior±cy udział w nagraniu:- Tobias Sammet (¶piew, bas)- Sascha Paeth (gitara) - Eric Singer (¶piew, perkusja) - Roy Khan (¶piew) - Jorn Lande (¶piew) - Michael Kiske (¶piew) - Bob Catley (¶piew) - Henjo Richter (gitara) - Kai Hansen (gitara) - Amanda Somerville (¶piew) - Alice Cooper (¶piew) - Oliver Hartmann (¶piew) - Rudolf Schenker (gitara) |
| « poprzedni artykuł |
|---|
Przy ocenie tej płyty narzuca mi się okre¶lenie 'fajna'. Wiem, że to słowo może nie jest zbyt eleganckie, ale tak wła¶nie my¶lę; ta płyta jest po prostu bardzo fajna. Przede wszystkim jest to album bardzo przystępny i niezwykle melodyjny. Momentami wręcz za bardzo, co dla mnie jest jedynym, ale niewielkim minusem. 'What kind of love' nie powinien w ogóle znaleĽć się na 'Scarecrow'. Ten utwór bardziej pasuje do twórczo¶ci Celine Dion niż do rasowego metalowego zespołu. Tym mnie Sammet rozczarował. To oczywi¶cie moje subiektywne zdanie.
'Twistes mind' jest wspaniałym, bardzo metalowym openerem.
'The scarecrow' to absolutnie cudowny, epicki, zrealizowany z niezwykłym rozmachem, i pełen intryguj±cych melodii utwór. Kojarzy mi się momentami troszeczkę z 'Over the hills and far away' Gary Moore'a. Najlepszy kawałek na płycie.
'Shelter from the rain' przy¶piesza tempo całego albumu. Klasyczny powermetalowy utwór, jakby specjalnie napisany dla Michaela Kiske.
'Carry me over' z kolei ma bardziej balladowy charakter, ale bez przesadnej cukierkowato¶ci swojego następcy.
'What kind of love' już opisałem. Typowa, ograna do bólu, nieciekawa, przesłodzona i nijaka ballada.
'Another Angel Down' ponownie wprowadza nas w powermetalow± galopadę. Do¶ć sztampowy utwór, ale nieĽle zagrany.
'The Toy Master' to mój kolejny faworyt. Ten utwór jest jakby wyjęty żywcem z płyt Alice'a Coopera. Żeby wrócił do takiego grania na swojej nowej płycie. 'If only I had a heart it would break'.
'Devil in the belfry' wraca do tradycyjnej formuły walca powermetalowego. Kolejny popis wokalistów i gitarzystów.
'Cry just a little' to znowu uspokojenie. Bardzo przebojowa ballada, która pocz±tkowo mnie drażniła, ale z czasem się do niej przekonałem. Dodam, że podoba się również mojej 14-letniej córce. Chyba czas wydać singla.
'I don't believe in your love' jest bardziej metalowy, ostre riffy i ¶wietne wokale sprawiaj±, że wyróżnia się na tle innych szybszych utworów.
'Lost in space' mnie oczarował, muszę się do tego przyznać bez bicia. Ten utwór ma potencjał wielkiego przeboju. ¦wietne zakończenie.
'Scarecrow' jest znakomicie wyprodukowan± płyt±. ¦wietnie brzmi± wszystkie instrumenty, a dobrani wokali¶ci idealnie wpasowuj± się w konwencję albumu. Mam wrażenie, że Sammet podszedł do projektu z lekkim przymrużeniem oka dzięki czemu nie otrzymali¶my nadętego, przeładowanego form±, pompatycznego dzieła. Płyta jest bardzo przystępna i słucha się jej z niezwykł± przyjemno¶ci±. Polecam wszystkim zwolennikom rasowego gitarowego grania, wzbogaconego o ciekawe aranżacje i fantastyczne głosy.
Moja ocena: 4/5















































