Dzia³ Ludzie estrady (s. 117-128) „zawiera imiona i nazwiska piosenkarzy, muzyków, kompozytorów oraz nazwy zespo³ów muzycznych dzia³aj±cych w ostatnich dziesiêcioleciach” [s. 118], w sumie – 338 jednostek, od Abdul do ZZ Top.

Scena rockowa (1) zosta³a podzielona na 5 czê¶ci, zawieraj±cych w sumie 500 jednostek frazeologicznych (s. 149-167).
W czê¶ciach A. (341 hase³) i B. (15 zwrotów czasownikowych) odnotowano nazwy: odmian rocka, instrumentów (a tak¿e ich czê¶ci i popularnych modeli), nagród i imprez muzycznych, formatów wydawnictw audiowizualnych, sprzêtu, przy którego pomocy s³ucha siê muzyki, zachowañ oraz elementów wygl±du muzyków i fanów, a tak¿e innych pojêæ zwi±zanych z tym, co otacza zespó³ w studio i na koncertach, oraz dotycz±cych biznesu muzycznego.
W 3 pozosta³ych czê¶ciach zgromadzono imiona i nazwiska „ludzi rocka”: twórców najpopularniejszych instrumentów wykorzystywanych w muzyce rockowej (C. – 8 hase³), s³ynnych autorów ok³adek p³ytowych (D. – 26 hase³) oraz producentów nagrañ (E. – 110 hase³).

„Idiomatykon dostarcza tak± porcjê cennego materia³u leksykograficznego, nienotowanego wcze¶niej, ¿e nawet gdyby poprzestaæ jedynie na notowaniu tego materia³u, opracowanie to ju¿ pozostawa³oby bardzo cennym wk³adem w pracê rejestracyjn± dotycz±c± materia³ów wspó³czesnej polszczyzny. Dodatkowo jednak Idiomatykon wprowadza rosyjskie ekwiwalenty t³umaczeniowe, co jeszcze ewidentniej podkre¶la jego praktyczno¶æ. […] jeste¶my ¶wiadkami powstawania jednego z najciekawszych wydarzeñ w historii leksykografii polskiej. […] nale¿a³oby zbadaæ, czy Podrêczny idiomatykon polsko-rosyjski ma swój odpowiednik dla jakichkolwiek innych dwóch jêzyków, a jest wielce prawdopodobne, ¿e na tak± skalê (moc materia³u, zakres tematyczny) pracy takiej nie ma. W tym sensie mamy do czynienia ze zjawiskiem zupe³nie niezwyk³ym, byæ mo¿e zasadne jest tu nawet mówienie o nowym typie s³ownika w literaturze ¶wiatowej w ogóle.”