|
Lista utworów:1.Little House I Used To Live In 4:412. The Mud Shark 5:22 3. What Kind of Girl Do You Think We Are? 4:17 4. Bwana Dik 2:21 5. Latex Solar Beef 2:38 6. Willie The Pimp Part One 4:03 Willie The Pimp Part Two 1:54 7. Do You Like My New Car? 7:08 8. Happy Together (Bonner/Gordon) 2:57 9. Lonesome Electric Turkey 2:32 10. Peaches En Regalia 3:22 11. Tears Began To Fall 2:46 Czas całkowity: 44:01 Muzycy biorący udział w nagraniu:- Frank Zappa (guitar, dialog)- Mark Volman (lead Vocals, dialog) - Howard Kaylan (lead vocals, dialog) - Ian Underwood (winds, keyboard, vocals) - Aynsley Dunbar (drums) - Jim Pons (bass, vocals, dialog) - Bob Harris (2nd keyboard, vocals) - Don Preston (minimoog) |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
Pierwsza oficjalna płyta koncertowa Franka i pierwsza płyta koncertowa The Mothers Of Invention. Oczywiście pomijamy tu półkoncert bez publiczności czyli 200 Motels.
Na Fillmore już niewielu ludzi z pierwszego składu The Mothers. U Franka niestety ludzie sie zmieniali w zależności od koncepcji leadera. Niewiele wczesniej pojawili sie w jego zespole dwaj frontmeni z kapeli The Turtles - Mark Volman i Howard Kaylan. Ten koncert to zapis ich geniuszu improwizacyjnego i talentu kabaretowego. poza oczywiście wygłupami, jest tutaj jeszcze kawał znakomitej muzyki. Perkusista Aynsley Dunbar pokazuje jak w pojedynkę można robić to wczesniej robiło dwóch, Don Preston na długo przed Wakemanem czy Johnem Lordem z Deep Purple pokazuje, że jest taki instrument jak mini moog!!!
Ciekawostki na tej płycie to przede wszystkim znakomity Willie The Pimp , który w wersji na płycie analogowej jest podzielony na dwie części. Na CD brak częściu drugiej, która była dynamiczniejsza i stanowiła fragment znakomitego sola Franka. Nie wiem dlaczego Frank przygotowując swoje płyty do wydań na CD w 1988 roku wyciął tą część i do teraz aby jej posłuchać należy stać się szczęśliwym posiadaczem wydania na płycie analogowej - czytaj - VINYLU. Drugi smaczek - to wykonania klasycznego przeboju The Turtles czyli utworu Happy Together, który zapewnił popularność spółce Mark Volman i Howard Kaylan. Płyta, którą należy posłuchac kilka razy, aby odkryć wszystkie smaczki. Bez wątpienia wielkie dzieło, choć to tylko 44 minutowy fragment dużo większej koncertowej całości. Fragmenty koncertów z tego czasu można znależć w dokumentalnym filmie 1971 VPRO (Dutch TV).
















































