Po wspaniałym 'Concerto Grosso Per i New Trolls' w grupie znów pojawiły się tarcia. Odszedł basista, na jego miejsce zatrudniono innego, równie znakomitego (Giorgio D'Adamo). Po nagraniu kolejnych trzech płyt, po rozpadzie na dwa oddzielne zespoły (New Trolls i New Trolls Atomic System), przyszła pora na nagranie drugiej części Concerto. Płyta ukazała się w 1976 roku i znów stała się wielkim sukcesem finansowym grupy, ale tym razem krytycy nie zostawili na niej suchej nitki. I słusznie! Poza ogólnym pomysłem i kilkoma fragmentami w niczym nie przypomina doskonałej 'jedynki'. Słodkie, popowe kawałki, trochę na siłę dograna orkiestra. Z punktu widzenia wielbicieli starych New Trolls - katastrofa. Pomysłów wystarczyło na pierwsze dwa, może trzy kawałki, które jednak i tak brzmią jak odrzuty z poprzedniej sesji... Grupa kompletnie straciła 'lwi pazur', muzyka stała się mdła i bez wyrazu. Trzy albo cztery fajne fragmenty to za mało by kandydować do miana płyty progresywnej. To po prostu dobry POP i nic więcej. Niestety...