Trudno pisać o zespole, który bardzo się ceni w momencie gdy ten wypuszcza na rynek dość przeciętną płytę, jaką w porównaniu do wcześniejszych dokonań jest Scarsick. Przesłuchałem ją już kilkanaście dobrych razy i za cholerę nie może do mnie trafić. Dla ścisłości - dobra jest tylko pierwsza część płyty, a dokładnie trzy pierwsze utwory, w których to zespół pokazuje swoją prawdziwą twarz. Kapitalny, ciężki opener, fantastyczny Spitfall oraz urzekający i melodyjny Cribcaged. Potem jest już lepsze lub gorsze progresywne granie, które za nic nie chce nawiązywać do tego, do czego Pain Of Salvation przyzwyczaili nas na poprzednich wydawnictwach. Totalną klapą jest Disco Queen, utrzymany w klimacie lat 70 (cały czas tłumaczę sobie, że to taki pstryczek w nos od grupy). Nad tym wszystkim zastanawiałem się wiele razy i w końcu wymyśliłem sobie, że gdyby był to debiut jakiegoś nieznanego zespołu, mógłbym się z tego cieszyć, gratulować stylu (no, może oprócz wspomnianego wyżej Disco Queen), chwalić i promować. Jednak niestety tak nie jest i , na otarcie łez, w skali szkolnej przyznałbym tej płycie czwórkę na szynach, czyli de facto ocenę zdrowo naciągniętą.