Dżamble – (nazwa zespołu zaczerpnięta z twórczości E. Leara) pojawili się po raz pierwszy na polskiej scenie muzycznej w 1966 roku. Jednak za właściwy początek historii zespołu można przyjąć rok 1968 i spotkanie J. Horwatha, M. Pawlika, B. Radeckiego i M. Pawlaka. Zespół związał się z krakowskim klubem ‘Helikon’, oraz ‘Piwnicą pod Baranami’ i od początku starał się łączyć w swej muzyce tradycje big-beatowe z jazzem. Ważną dla Dżambli okazała się zmiana wokalisty - M. Pawlaka zastąpił A. Zaucha (członkowie zespołu podobnież zachwycili się nim, usłyszawszy jego wykonanie piosenki ‘Georgia On My Mind’). W 1969 roku młodzi muzycy z Dżambli odnieśli spektakularny sukces – zdobyli nagrodę specjalną i dla najlepszego wokalisty podczas festiwalu ‘Jazz nad Odrą’. W 1970 roku zmienia się perkusista Dżambli, a w 1971 grupa wydaje swoją jedyną płytę – „Wołanie o Słońce Nad Światem”. Synteza rocka i jazzu (można mówić o podobieństwach do Blood, Sweat & Tears) zaprezentowana na płycie do dziś zadziwia swą świeżością i żywiołowością. Jak to określił J. Poprawa, Dżamble to „specjalna, niepowtarzalna karta w historii polskiej muzyki rozrywkowej”.


zobacz też: wywiad z Marianem Pawlikiem