Joachim Kühn – pianista, aranżer, kompozytor, jeden z ważniejszych niemieckich muzyków jazzowych w XX wieku. Urodził się 15 marca 1944 roku w Lipsku. Studiował w konserwatorium i początkowo zapowiadał się na wybitnego interpretatora muzyki klasycznej. Za sprawą swojego starszego brata, Rolfa (grającego na klarnecie), zainteresował się jednak jazzem. Już w 1961 został profesjonalnym muzykiem jazzowym. W latach 60. zakładał różne zespoły, grające głównie muzykę free. W roku 1966 Kühn nie powrócił po trasie koncertowej do NRD. W 1968 roku udał się do Paryża, gdzie współpracował z zespołem J.-L. Ponty’ego. Na początku lat 70. Kühn zwrócił się w stronę rocka, stając się jednym z pionierów europejskiego fusion. Jak wspominał po latach, ten flirt z muzyką rockową wyrwał go z „artystycznego impasu”. Wielokrotnie zwyciężał w ankietach na najlepszego europejskiego pianistę jazzowego. W trwającej do dnia dzisiejszego karierze Kühn współpracował m.in. z: L. Coryellem, B. Cobhamem, D. Cherrym, M. Breckerem. Swoją muzykę Joachim Kühn zwykł nazywać „kombinacją harmonicznej muzyki klasycznej, jazzu i rocka”. Polskim akcentem w twórczości Kühna jest m.in. nagranie partii klawiszy na genialnym albumie Z. Seiferta Man of the Light.