Zespół Nemo powstał w 1999 roku. Tworzyli go wówczas Jean-Pierre Louveton (gitara i wokal), Pascal Bertrand (perkusja) i Guillaume Fontaine (instrumenty klawiszowe). Rok później do muzyków dołączył basista Hevre Esquis. Zagrzał jednak na krótko w zespole. Niebawem zastąpił go Benoit Gaigon. W tym składzie najpierw zespół rozpoczął czynne koncertowanie, a następnie nagrał swój debiutancki album: „Les Nouveax Mondes”. Wkrótce doszło znów do zmiany w składzie. Tym razem do zespołu dołączył perkusista JB Itier. W 2003 roku zespół zarejestrował i wydał kolejną płytę: „Présages”. Sporym sukcesem był udział grupy w Crescendo Festival, gdzie Nemo zagrali wraz choćby z Focus czy Anglagard, do których wpływów zresztą się przyznają. W 2004 roku zespół znów nagrywał płytę – „Prélude Ŕ La Ruine”. Skład zespołu się wykrystalizował, gdy zespół stał się bogatszy o nowego basistę - Lionela B. Guichard'a. W muzyce zespołu słychać było zapożyczenia z twórczości Rush, Dream Theater, Porcupine Tree, The Mars Volta, The Flower Kings, Spock’s Bread – czyli bardzo szeroką gamę wpływów, w dodatku owianą nutką jazz-rocka (słychać fascynację Chick Coreą czy Johnem McLaughlinem). Kolejne albumy zespołu brzmiały coraz bardziej dojrzale i okazale. Wydane zostały kolejno: „Si Partie I” (2006), „Si Partie II – L’Homme Ideal” (2007) i wreszcie „Barbares” (2009) – zaskakujący mocą i wyrafinowaną, eksperymentalną mieszanką w/w wpływów. Zespół koncertował u boku takich zespołów jak Focus, Adagio, The Flowers Kings, 3, Anglagard, Galahad, Carpetree na dużych festiwalach w Europie i w USA. Jest bardzo ciekawą, niezwykle oryginalnie brzmiącą pozycją we współczesnym rocku progresywnym.