Na początku był gramofon "bambino" i pocztówki dźwiękowe z których płynęły jakieś dziwne dzwięki. Nie wzbudzały jednak mojego entuzjazmu. Nawet mnie nie zaciekawiały... Miałem 14 lat , odwiedziłem kuzyna i z jakiegoś kasetowca usłyszałem Pink Floyd. I wtedy wszystko się zmieniło. Zapuściłem włosy, u rodziców wyżebrałem gitarę i zapragnąłem zbierać płyty... Wizyty w ówczesnych sklepach muzycznych sprawiły że błyskawicznie stałem się właścicielem większości rodzimych wydawnictw, ale o Floydach mogłem tylko pomarzyć.. Potem była legendarna krakowska giełda "pod Przewiązką" z Jurkiem Skarżyńskim i Piotrkiem Kosińskim i pierwsze prawdziwe płyty - oczywiście Pink Floyd, Yes, King Crimson... Dalej był zakup pierwszego sprzętu muzycznego z prawdziwego zdarzenia (magnetofon Dama Pik, wzmacniacz Radmor i kolumny Altus 120 - na tamte czasy Hi-end...). Muzykę pochłaniałem w ogromnych ilościach, płytoteka i taśmoteka rosła w błyskawicznym tempie. Kolejne lata to romans z radiem studenckim, potem pierwsze kompakty.. Dziś jestem posiadaczem małego ale treściwego zbioru płyt (dobijam powoli do 5000 sztuk)... Kolekcjonuję całe dyskografie + płyty solowe.( Wiem że dla niektórych to filatelistyka....) Mając w swoich zbiorach prawie cały kanon europejskiego proga z dziką pasją zacząłem tropić nieznane lub zapomniane grupy z całego świata. I coraz bardziej skłaniałem się do staroci, czyli cudownych lat 70-tych... i tak mi już zostało..