11 marca

Rok 1963 – w Londynie odbył się pierwszy koncert zespołu Manfreda Mann’a

Rok 1964 – w Dallas, w amerykańskim Teksasie urodził się Vincent Paul Abbott, znany pod pseudonimem Vinnie Abbott, perkusista amerykańskiej formacji Pantera. Pisał także teksty, oraz komponował utwory. Udzielał się również jako producent.

Historia tego zespołu wiąże się z wieloletnią potrzebą stworzenia muzyki, która satysfakcjonowałaby mnie w 100%. Przez kilka lat mojego „muzykowania” miałem okazję współpracować z różnymi ludźmi, różnymi zespołami. Nieraz była to bardzo owocna i inspirująca współpraca, ale dopiero w momencie zakładania tego zespołu czułem, że w końcu zrobię coś naprawdę swojego. Od początku widziałem na pokładzie Lopeza (Filip), którego znałem już od wielu lat i kilka razy miałem już okazję tworzyć z nim dźwięki. Musiało jednak minąć trochę czasu abyśmy dojrzeli do założenia zespołu z prawdziwego zdarzenia, dlatego ucieszyłem się kiedy na początku czerwca 2008 roku podjął to wyzwanie i wtedy właśnie powstała DIANOYA. Kiedy rozmawialiśmy o tym,  kto mógłby uzupełnić skład, to w pierwszej kolejności przyszedł nam do głowy Łukasz, który był naszym  znajomym od niepamiętnych czasów. Przy okazji zupełnie przyzwoicie grał na bębnach i słuchał podobnej muzyki.  Adama i Maćka poznaliśmy w szkole muzycznej. Zdarzało nam się razem jamować i wiedzieliśmy, że są to ludzie otwarci na różne style grania. Wysłaliśmy im kilka utworów, spodobało się i w ten sposób dołączyli do kapeli.

Czasem ręce mi opadają, kiedy widzę frekwencję na rockowych koncertach w moim mieście. Nie tak dawno w Andergancie na występie Turbo i Chainsaw było pustawo, a 27go lutego było... no, powiedzmy bardzo nieciekawie. Kilkadziesiąt raptem osób miało ochotę przyjść na koncert połączonych sił Maqamy i Formy. Kto nie przyszedł - niech się wstydzi i żałuje. Jest czego. Olsztyn miał być przedostatnim przystankiem Maqamat Tour, okazał się jednak zwieńczeniem trasy, z przyczyn od zespołu niezależnych. Klub, gdzie nasi bohaterowie mieli występować następnego dnia w Bydgoszczy, został tymczasowo zamknięty jako nie spełniający wymogów przepisów przeciwpożarowych. Strata bydgoszczan - zysk olsztyniaków. Widać było, że obie kapele chcą zamknąć tournee z wielkim hukiem.

Ewa: Można powiedzieć, że Twoje prace znajdują się w domach setek tysięcy ludzi na całym świecie. Ludzie kupują płyty ze względu na zawartość muzyczną,  ale są okładki, które stają się ikonami, i właśnie tak jest w przypadku wielu Twoich dzieł. Jaki jest Twój sekret i co jest pierwsze? Robisz projekt i czekasz na pasujące zlecenie czy najpierw słuchasz muzyki i sugestii jej twórców?

Mark: Bardzo lubię, kiedy muzyka mnie inspiruje. Lubię też wiedzieć jak muzycy wyobrażają sobie wizualne oddanie ich utworów. Przez te wszystkie lata pracowałem chyba ze wszystkimi typami zespołów. Niektóre pozostawiają mi pełną swobodę, inne mają już jakieś pomysły, a są też takie, które dostarczają mi gotowe szkice projektów. Mam to wielkie szczęście, że trafiają mi się do zilustrowania naprawdę wyjątkowe, piękne, magiczne teksty.

Koniec lat 60-tych obfitował w wiele ciekawych zjawisk w muzyce rockowej, słuchacze przytłoczeni dziesiątkami list przebojów zapełnionych krótkimi podobnymi piosenkami zaczynają rozglądać się za czymś nowym, a jest w czym wybierać: Led Zeppelin,The Doors, King Crimson, Jethro Tull, The Nice - wykonawcy charakteryzującą się wielką różnorodnością form wypowiedzi. Do nich dołączył założony w 1968r. zespół Yes.

Gdzieś za ośnieżonymi, białymi szczytami jest pewna magiczna kraina, w której wielu z nas chciałoby choć na chwilę się znaleźć. Dziwy i cuda się tam dzieją. Mieszkańcy uwielbiają grę w krykieta, ba! Cynthia gra w niego codziennie, w dość nietypowy i krwawy sposób! W przestrzeni rozchodzi się melodia, wygrywana przez magiczną pozytywkę. Od czasu, do czasu lądują tam goście z kosmosu, a władze krainy chcą zmniejszyć wzrost mieszkańców do czterech stóp, by poradzić sobie z budowlanym krachem, jaki ogarnął państwo. Na plaży stoi tron króla Kanuta, a kolacja jest zawsze na czas gotowa…

Ku mojemu zaskoczeniu, w środku znalazłem się nadzwyczaj szybko. Widać, że organizatorzy byli przygotowani, aby stawić czoła takiemu tłumowi. Szybki rzut oka na sklepik -  koszulki, bluzy,  z cd był tylko ostatni album Shadows Of The Sun, niestety, nie w tej limitowanej do 200 sztuk wersji, dodatkowo były 3 winyle (Shadows Of The Sun, Perdition City oraz Blood Inside). Było też coś Tides From Nebula, coś Mayhem... generalnie nie tak źle, ceny tez nie najgorsze.
Szatnię sobie odpuściłem, gdyż kolejka jak zwykle skutecznie odstraszała, i udałem się do sali właściwej.

Przede wszystkim już na samym wstępie wypada mi dokonać samokrytyki. Przyznać bowiem muszę, że recenzja jaką niegdyś wystawiłem rzeszowskiemu Funky Flow była stosunkowo zachowawcza. Co to znaczy? Couple of Grooves, płytowy debiut zespołu, to jedna z lepszych płyt młodych polskich zespołów, jakie w ostatnich latach słyszałem. Co jakiś czas do niej wracam i każdemu takiemu spotkaniu towarzyszy ta sama przyjemność, ta sama radość słuchania. Dlatego też z wielkim utęsknieniem czekałem na koncert zespołu...