Po pierwszym przesłuchaniu albumu Passion Pendragon,stwierdziłam ,ze nie powalił na kolana .Chyba nie byłam w formie ,bo słuchając po raz drugi zmieniam zdanie...REWELACJA!!! ileż tam dźwięków !!! ,zaskoczył mnie trochę....hmm pozytywnie bardzo! Ajjj Empathy ....zwala z nóg .....fenomenalne !!! Tak charakterystyczny dźwięk gitary i głos Nicka Barretta ...no Pendragon ,jak by nie patrzeć) Uczta dla słuchacza.....bynajmniej dla mnie... Zachwyca nie tylko dźwiękami ale niesamowitą lekkością ....masz wrażenie ,ze to jeden utwór...podzielony na partycje ...ale jakie...!!! pewnie nie wszystkim się spodoba , heh podobnie jak mi ,za pierwszym razem .... w pewnych momentach albumu wiesz,że już kiedyś,gdzieś ...słyszałeś...to taka manipulacja ze strony Pendragon....ale nie razi,a wręcz podoba się i to bardzo..))

Album wymaga od słuchacza koncentracji absolutnej,nie można słuchać ot na szybko,bo wtedy tracisz to co w nim najpiękniejsze!
Im więcej słuchasz tym więcej słyszysz ...i zaskakuje Cie z każdym następnym słuchaniem..)

Jeżeli chodzi o moje wrażenia po przesłuchaniu najnowszej płyty Pendragon,to gdyby zniknęły z listy utwory nr: 1i3 mielibyśmy trzy klasyczne kwadranse prog-rocka i kolejny świetny album w/w grupy. No ale zawsze można zaprogramować odtwarzacz...

bylem 2 albo 3 razy na koncercie pendragon calkiem przyjemny zespol melodyjne piosenki bezpretensonalny sympatyczny wokalista
ale czy to jest progresywny rock ? hm

amator napisał:
bylem 2 albo 3 razy na koncercie pendragon calkiem przyjemny zespol melodyjne piosenki bezpretensonalny sympatyczny wokalista
ale czy to jest progresywny rock ? hm

a czy wszystko musi być pretensjonalne i skomplikowane ? taka refleksja mnie naszła że z pewnością za kilkadziesiąt lat ludzie będą słuchać hałasu i chaosu doszukując się w tym jakiś ukrytych przesłań i twierdząc że są to elitarne klimaty tworzone specjalnie dla wybrańców

za kilkadziesiat lat awangardą bedzie ich troje