jacek_chudzik napisał:
Tylko że to nie ja napisałem, że pierwsza płyta nagrana w pełni z Jaco to początek konca WR...

Nie no, to już jest insynuacja. Czy chcesz mi coś wmówić ? Nie dorabiaj sobie ideologii do mojej wypowiedzi na temat Heavy Weather i nie łącz tego z Pastoriusem. "Logika", którą się tu posługujesz jest na poziomie piaskownicy.
Co do dywagacji personalnych w WR, to nie przesądzałbym o losie Jaco. Nie takie animozje rozchodziły sie po kościach.
Niestety jego śmierć ucięła wszelkie spekulacje.

przesłanka 1: Heavy Weather to pierwszy album nagrany w pełni z Jaco Pastoriusem.

przesłanka 2: twierdzisz, iż "O wyczerpujacym się zespole mozna mówić nie wcześniej niż Heavy Weather".

wniosek: pojawienie się Jaco jako pełnoprawnego członka zespołu wiąże się początkiem "wyczerpywania się" Weather Report.

Być może jest to "logika na poziomie piaskownicy" ale od czasów Arystotelesa uważana jest za klasyczną

ps. Jeśli czujesz się urażony powyższym "zbiegiem okoliczności", wtedy przepraszam.

Eee tam, od razu urażony. Można sie trochę pospierać. Nadal Twoja logika do mnie nie przemawia, pomimo jej rzekomych greckich korzeni .
No i to "pełonoprawne" członkowstwo Pastoriusa ... zupełnie do do mnie nie trafia. Chyba zbyt skomplikowany jestem ... .

Słówko zatem o owym pełnoprawnym członkostwie.
Wprawdzie Pastorius pojawia się już na Black Market, ale tylko w dwóch utworach. Basistą Weather Report jest wtedy jeszcze Alphonso Johnson. Heavy Weather, o którym tu mówimy, jest zaś pierwszym albumem z Jaco jako jedynym basistą zespołu.
...jeśli dobrze pamiętam

Czyli co, po Black Market dostał legitymację członkowską?
Zdaje się, że pisząc o wyczerpującym się zespole, dosyć wyraźnie wspomniałem o wypalającym się duecie liderów Zawinul-Shorter.
Zlituj sie Waść w końcu i nie wciskaj w MOJĄ klawiaturę swoich pomysłów i fantazji na temat Pastoriusa.


Edytowany przez: post.swan, w: 2008/04/13 19:18

Nie przeceniaj moich umiejętności informatycznych

Miłego wieczoru.

Historia Weather Report dobrze ukazuje drogi i rozdroża jazzu elektrycznego w latach 70-tych i 80-tych. Losy tej grupy to także znakomite świadectwo wad i zalet fusion w tamtych latach. Zaczynali jako zespół ,który grał muzykę progresywną w pełnym tego słowa znaczeniu. Śmiałe , nowoczesne harmonie , nowatorskie eksperymenty sonorystyczne, ciekawe przeplatanie się różych stylistyk muzyczych. Wówczas rzeczywiście poszerzało to estetykę jazzu, otwierając nowe horyzonty artystyczne. Trzeba tu jeszcze koniecznie pamiętać o solowych płytach Zawinula i Shortera z lat 1969-1971. Ten ambitny okres WR to , moim zdaniem, lata 1971-1972 , a więc pierwsze dwa albumy (,,Weather Report'' i ,,I sing the body electric''). Trzeci ,,Sweetnighter''(1973) to album przełomowy, jest on już fuzją rzeczy eksperymentalnych z bardziej strawnymi dla szerszej widowni. Na czwartym ,,Mysterius traveller''(1974)słychać już niestety , że to ,,merkantylne'' nastawienie zaczyna stopniowo przeważać. Album szósty ,,Black market''(1976) to, moim zdaniem, ostatni tak naprawdę udany longplay w dorobku grupy. Od ,,Heavy weather'' zaczął się już zupełny upadek artystyczny , płyta sprzedawała się wprawdzie znakomicie , cóż z tego , kiedy była dość miałka artystyczie, ukłony w kierunku komercji były tu nadto widoczne. O następnych nie chce mi się nawet już specjalnie pisać , te z lat 80-tych były wprost koszmarne. A tak przy okazji, o Weather Report mówi się zwykle jako o czołowej grupie jazz-rockowej. Ja z tą opinią się nie zgadzam w tym sensie, że uważam , iż w ich twórczości muzyki rockowej było doprawdy niewiele. Dla mnie jest to zespół grajacy jazz elektryczny (1971-1976) , natomiast potem pop-jazz z różnymi naleciałościami (1977-1986).