Ciekaw jestem Waszych spostrzeżeń na temat tego albumu. Przyznam, że po pierwszym przesłuchaniu, ta płyta mi "wchodziła" przeciętnie. Teraz za każdym razem jest coraz lepiej.
Czy zgodzicie się za mną, że w niektórych fragmentach pierwszego cd (suita "the incident") słychać chwilami U2 i R.E.M.? Mam takie nieodparte wrażenie Ponadto Tool i echa poprzednich płyty PT oczywiście.
Jasne, nie jest to może odkrywcze. Pan Wilson tym razem nie zaskoczył tak, jak to nas do tego przyzwyczaił, ale moim zdaniem tą płytą rządzi pewna harmonia. Dużo tu zgrabnych melodii, ciekawie połączonych ze sobą, a to zawsze bardzo mnie urzeka

Edytowany przez: Arek, w: 2009/09/25 22:24

Ja słuchałem dwa razy i na więcej na razie nie mam ochoty. Poszczególne fragmenty nawet są zgrabne, ale całość mi się jakoś rozłazi i wydaje się odrobinę schizofreniczna (fragment spokojny - fragment ostrzejszy).
Może kiedyś jeszcze się skupię i spróbuję coś dostrzec ciekawego w tej muzyce dla mnie?

skeleton napisał:
... ale całość mi się jakoś rozłazi i wydaje się odrobinę schizofreniczna (fragment spokojny - fragment ostrzejszy).


?

Svan

Mnie też nie ciągnie za bardzo do tej płyty po dwóch pierwszych odsłuchach, ale to sporo materiału, więc nie mogę się jednoznacznie wypowiedzieć. Chciałbym coś więcej znaleźć. Chciałbym znowu poczuć magię Porcupine Tree.

Z płyty na płytę z Porcupine Tree jest coraz gorzej.
" The Incident " wydaje mi się być ich najsłabszą płytą.
Broni się jedynie " Time Flies " - pewnie dlatego ,że nawiązania do Pink Floyd są nad wyraz dobrze słyszalne, ale to już nie jest zasługą PT, tylko tych pierwszych.

Svan

tak najlepiej,odsluchac płyte 2 razy i napisac,że jest beznadziejna,Steven niczym nie zaskoczył itd. Jednak nikt nie zauważył, że to pierwsza suita tego zespołu z prawdziwego zdazenia. a co do poziomu muzyki-jest dobra. Steven nic juz udowadniac nie musi i tyle.

agapotr_2008 napisał:
tak najlepiej,odsluchac płyte 2 razy i napisac,że jest beznadziejna,Steven niczym nie zaskoczył itd. Jednak nikt nie zauważył, że to pierwsza suita tego zespołu z prawdziwego zdazenia. a co do poziomu muzyki-jest dobra. Steven nic juz udowadniac nie musi i tyle.

Niepotrzebnie się denerwujesz. Przyznaj, że nie jesteś w stanie być obiektywnym i z założenia będziesz uwielbiał wszystko co Steven stworzy. Każdy ma swoje zdanie i trzeba to uszanować. Ja przecież napisałem, że po dwóch przesłuchaniach nie można ferować wyroków i trzeba tej płycie dać czas. Jednak jeśli mi się nie spodoba, to nie widzę powodu, dla którego nie miałbym o tym pisać. Poza tym wcale nie chcę być zaskakiwany przez PT, wręcz przeciwnie. Wolę ich starsze oblicze, a także inne projekty SW.

Svan napisał:
skeleton napisał:
... ale całość mi się jakoś rozłazi i wydaje się odrobinę schizofreniczna (fragment spokojny - fragment ostrzejszy).


?

Svan

Rozłazi to znaczy miałem na myśli, że prawie każdy utwór z tytułowej suity nie trzyma się kupy.

sorki ale STEVENA będę bronił jak lew!

agapotr_2008 napisał:
sorki ale STEVENA będę bronił jak lew!

Napisz nam proszę, dlaczego będziesz bronił Pana Wilsona. Czym urzekła Cię płyta "The Incident" Agapotrze ?

dostałem to czego chciałem,jak dla mnie płyta jest dobra,bo musiałbym być naiwnym,żeby oczekiwac jakis przełomów. Steven okreœlił kierunek na płycie DEADWING I JAK NA RAZIE SIE GO TRZYMA!

A nie wydaje Ci się, że na "The Incident" lekko uprościł formę? Moim zdaniem, pomimo że pierwszy cd to długa rozbudowana kompozycja - to składniki jej są chwilami bardzo przebojowe. Tak bardzo przebojowego grania chyba w Porcupine Tree nie było. Słychać choćby echa U2 i REM. Z góry jednak zaznaczam, że nie jest to złe, bo mi album się spodobał - choć bez super rewelacji Drugi cd też zawiera sporo lżejszej gatunkowo muzyki, wręcz chwilami radiowej (choćby zupełnie inny niż dotychczas sposób śpiewu Stevena w "Bonnie The Cat"). Oczywiście całość spinają typowe dla PT fragmenty, z dozą Wilsonowskiej psychodelii. Ale tej także jest nieco mniej, niż na poprzednich albumach.
Takie są moje odczucia. To taka płyta na czwórkę (jak na razie oczywiście).