PORCUPINE TREE-'The sky moves sideways",dla mnie początek nowego podejscia do muzyki progresywnej.

Edytowany przez: Arek, w: 2009/08/20 00:12

Na pewno jest to najbardziej progresywna płyta zespołu Steve'a Wilsona. Długie, rozbudowane instrumentalnie utwory, spontaniczne odjazdy klawiszowo - gitarowe (cudowne zresztą!), trochę eksperymentów z rytmem (wstawki ambient) oraz próba zmierzenia się z jazzowym odjazdem ("Moonloop"). Mimo to, słychać tu echa z poprzedniej płyty ("Up The Downstair"). Moim zdaniem najbardziej przełomową płytą jednak było następne "Signify". Tam słychać ogromną rewolucję w brzmieniu i klimacie.
Nie umniejsza to jednak faktu, że "Kurtyna Nieba" jest płytą cudowną i magiczną. Jedną, z najdroższych mej duszy. To zdecydowanie jeden z klasyków lat 90.

ok,natomiast jak dla mnie ich przełomowym dziełem był album STUPID DREAMS. Tam Steven pokazał, że 5-cio minutowy utwór też moze być progresywny,i że progresja może być przebojowa. moim zdaniem na tej własnie płycie są same,potencjalne single!

"Signify" te zmiany zapowiedziała, a "Stupid Dream" przedstawiła w pełnym wymiarze. Obydwie płyty uwielbiam

IN ABSENTIA to kolejny krok do przodu-mocna,a jednoczesnie przebojowa płyta. palce lizać.

Ostatnio odkrywałem tę muzykę na nowo. Kilka motywów, kilka dźwięków, których przedtem nie słyszałem. Była to pierwsza płyta CD od PT, jaką nabyłem (wcześniej miałem kasetę z Rock-serwisu). Trudno mi oceniać która płyta PT jest najlepsza, ponieważ począwszy od tej wszystkie lubię tak samo.

eljwt napisał:
Trudno mi oceniać która płyta PT jest najlepsza, ponieważ począwszy od tej wszystkie lubię tak samo.

Płyty PT to fenomen. Każda niesie w sobie nieco inny ciężar gatunkowy. Każda też jest znakomita, i nie da się wybrać tej najlepszej. Przyznam się, ze PT to jeden z moich faworytów. Pierwsza oficjalna płyta "On The Sunday Of Life" była dość surowa, pełna dzikich eksperymentów. Na niej pan Wilson okrzepł. Druga - "Up The Downstair" to już zmysłowa, odjechana, space-rockowa psychodelia. Następny był... 34 minutowy singiel - "Voyage 34" (po latach wzbogacony o nowe segmenty). Porażało w nim bogate wykorzystanie automatów perkusyjnych. Gitara Stevena zagrała z polotem, przenosząc nas i wstecz (Pink Floyd) i naprzód (wiadomo). Wypadkową tych wszystkich płyt, z jednoczesną chęcią zagrania fragmentów bardzo progresywnych, wręcz monumentalnych chwilami był album o którym jest wątek - "The Sky Moves Sideways". co ciekawe sam Wilson po latach przyznał się, że ten album przekombinował, za bardzo idąc w stronę progresji (!?!?!?). Oprócz cienia z przeszłości mamy tu próbę obcowania z jazzem ("Moonloop") i zalążki form, jakimi Steven i jego zespół zaskoczą nas na "Signify", a później na kolejnych albumach ("Dislocted Day"). Jest też utwór bardzo akustyczny ("The Moon Touches Your Shoulder"). Jak wiemy, dźwięków akustycznych na kolejnych płytach będzie więcej. Tytułowy utwór, otwierający i zamykający płytę, to główne danie. Coś, dzięki czemu w owym czasie Wilson się spełnił. Choć jak wspomniałem, po latach, w jego mniemaniu nie było to coś najlepszego, co zrobił.
Reasumując - każda płyta PT niesie pewien powiew czegoś nowego. Czegoś, co rozkwitnie za jakiś czas.

Jeszcze małe P.S. Na minialbumie "We Lost the Skyline" (który zresztą uwielbiam) jest genialny wyjątek z wyżej omawianej płyty.
Ogólnie życzę panu S.W. (i sobie ) jeszcze dużo wspaniałej muzyki.

eljwt napisał:
Ogólnie życzę panu S.W. (i sobie ) jeszcze dużo wspaniałej muzyki.

Przyłączam się

Edytowany przez: Jester, w: 2009/09/06 12:58

Witam wszystkich. widzę, że tu dzisiaj lekki tłok się zrobił i tak ma być! Dyskusja rozgorzała zapewne z powodu, że za parę dni pojawi się nowe dzieło PORCUPINE TREE! Znając życie, będzie to kolejny krok do przodu, kolejny dobry album i zwycięzca w plebiscycie na najlepszą prog płytę roku 2009! Pozdrawiam wszystkich tu obecnych i tych co dopiero tu zawitają. PORCUPINE TREE FOREVER!!!

Edytowany przez: Arek, w: 2009/09/06 22:11

Czyżbyś był na pensji u pana S.W. Agapotrze?

Svan

Myślisz, że mi za reklamę płaci, Svanie?. Po prostu zeszłe lata pokazały, że zawsze płyta PORCUPINE TREE biła pozostałe wydane w danym roku i wygrywała takie podsumowania. Natomiast co do muzyki, to ktoś kiedyś stwierdził, że wszystko czego dotknie STEVEN WILSON zamienia się w złoto... Chyba wiemy oboje, że jest świetnym kompozytorem i producentem. Wiem, że miał nawet produkować którąś z ostatnich płyt SBB, ale terminy im się nie zgrały. Wracając do twojego pytania, jakakolwiek współpraca z Panem W. byłaby dla mnie czymś niesamowitym.

Edytowany przez: Arek, w: 2009/09/06 22:12