Wydaje mi się,że w NIEMEN grał w tamtym okresie bardzo przemyslaną i trudną odmianę roka progresywnego,co zawęziło grono jego słuchaczy (ja osobiście uważam, że Niemen Aerolit jest kamieniem milowym dla polskiego rocka). Natomiast SBB prezentowało przeciwny biegun- grali jazz rock w jego szalonej,całkowicie improwizowanej odmianie i dzieki temu stali sie swoistym zjawiskiem,które przyciągnęło więcej słuchaczy,a także zwykłych gapiów. Jednak z perspektywy minionych lat ja stawiam wyżej AEROLIT.

Ależ z Niemenem, śląskie trio grało równie rozimprowizowaną muzykę (patrz [słuchaj?]: "Kattorna" czy "Inicjały" w wersjach koncertowych). Niektórzy krytyczni słuchacze odważą się nawet na tezę, że debiut SBB to... krok w tył, w porównaniu z ich dokonaniami z Czesławem. Czyżby "sława" Niemena, jako pieśniarza /a nie rasowego rockmana/ odstraszyła młodych słuchaczy? Wszak zdarzało się podczas występów w początku lat '70 słyszeć zawiedzione głosy z publiki, które chciały "papug".

Jedyne, co mnie - jako fana muzyki spod znaku N.AE - martwi, to uderzająca różnica jakości płyt, która wynika z najzwyklejszych różnic w wyposażeniu studiów nagrań. Radio Opole wygrywa konfrontację z Polskimi Nagraniami. Wszystkie studyjne krążki SBB nagrane przed niemenowym "Idee fixe" biją ten album o głowę pod względem czystości brzmienia czy mixu.

Chociaż zremasterowany "Aerolit" nabrał wreszcie właściwych sobie kolorów, wspomniane "Idee fixe" czy "Marionetki" brzmią na CD przeciętnie...

W tym roku wydana została również pierwsza płyta Camela z kapitalnym i nadal aktualnym "Never Let Go".
Rok później mój ukochany album "Mirage" zawierające same perełki z "Lady Fantasy" na czele.
Latimer najbardziej urzekł mnie swoim solo właśnie w "Lady Fantasy" (wyciszenie w 6 minucie), genialne melodyjne zagrywki i te sprzężenia, ciarki przechodzą
A Nimrodel/The Procesion/The White Rider, pierwszy "dziwaczny" utwór z którym się spotkałem, momentami przypomina Led Zeppelin (szczególnie końcówka), oczywiście jeden z moich ulubionych

Edytowany przez: Radosław Ratomski, w: 2010/06/19 01:53

Jeśli chodzi o muzykę, która mi się najbardziej podoba w roku 1973 zostały wydane:

Magma - M.D.K., czyli kolejny znakomity, ale pierwszy absolutnie wybitny album tej kapeli

oraz

Gong i dwie pierwsze części trylogii Radio Gnome Invisible.

Dalej nie zapomnijmy o:
Henry Cow - Legend
King Crimson z Języczkami
Gentle Giant ze Szklarnią
Mahavishnu Orchestra - Birds of fire
Area - Arbeit macht frei
Ash Ra Tempel - Join in
Mike Oldfield - Tubular Bells

Oj dużo dobrego wtedy się działo. Roku 1973 rzeczywiście wydaje się wyjątkowy, ale poprzednie lata były przecież też niczego sobie. Myślę, że są dwa ważne argumenty za wyjątkowością: po pierwsze z tego roku pochodzi najbardziej popularny album progresywny wszechczasów - czyli Ciemna strona księżyca. Po drugie, każdy prog-fan, bez względu na to, w którą stronę go ciągnie, znajdzie tu zapewne przynajmniej kilka swoich ulubionych płyt.

1973 to absolutnie jeden z moich ulubionych roczników. Kobaian wymienił swoje ulubione płyty i tknęło mnie, żeby też przypomnieć sobie swoje ulubione. Co by to było? Mniej więcej to :


Agitation Free - 2nd
Area - Arbeit macht frei
Association P.C. - Rock Around the Cock
The Cosmic Jokers - The Cosmic Jokers
Dedalus - Dedalus
Dzyan - Time Machine
Embryo - Rocksession
John Fahey - Fare Forward Voyagers (Soldier's Choice)
Faust - Faust IV
Faust - The Faust Tapes
Genesis - Live
Gentle Giant - In a Glass House
Gong - Angel's Egg
Gong - Flying Teapot
Grateful Dead - Wake of the Flood
Herbie Hancock - Sextant
Hawkwind - Space Ritual
Eddie Henderson - Realization
Henry Cow - Leg End
Jazz Q - Pozorovatelna / The Watch Tower
King Crimson - Larks' Tongues in Aspic
Eero Koivistoinen - Wahoo!
Kraan - Wintrup
Magma - MDK
Mahavishnu Orchestra - Birds of Fire
Manfred Mann's Earth Band - Solar Fire
Pink Floyd - The Dark Side of the Moon
Procol Harum - Grand Hotel
Return to Forever - Hymn of the Seventh Galaxy
Samla Mammas Manna - Måltid
Soft Machine - Seven
Soft Machine - Six
Tomasz Stańko - Purple Sun
Sun Ra - Space Is the Place
Traffic - On the Road
Uriah Heep - Live
Weather Report - Sweetnighter
Larry Young - Lawrence of Newark

Cholera, chciałbym móc wymienić tyle swoich ulubionych płyt nawet nie z minionego roku, ale z ostatnich dwudziestu lat. Ale niestety, nie ma na to szans...

A może też coś dodam starając się nie powtarzać

Black Sabbath - Sabbath Bloody Sabbath
Billy Cobham - Spectrum
Bo Hansson - Magician's Hat
Breakout & Mira Kubasińska - Ogień
Brian Auger's Oblivion Express - Closer To It
Can - Future Days
Chick Corea & Return To Forever - Hymn Of The Seventh Galaxy
Chick Corea & Return To Forever - Light As A Feather
Eumir Deodato - Deodato 2
Frank Zappa & The Mothers Of Invention - Grand Wazoo
Frank Zappa & The Mothers Of Invention - Overnite Sensation
Herbie Hancock - Head Hunters
King Crimson - The Nightwatch: Live At The Amsterdam
Kraftwerk - Ralf und Florian
Mahavishnu Orchestra - Beetwen Nothingness & Eternity
Meredith Monk - Our Lady Of Late
Michał Urbaniak Constellation - In Concert
Nucleus - Labirinth
Nucleus Roots
Oregon - Distant Hills
Pink Floyd - The Dark Side Of The Moon
Santana & McLaughlin Love Devotion Surrender
Tangerine Dream - Atem
Weather Report - Sweetnighter
Yes - Tales From Topographic Oceans
Zbigniew Namysłowski - Winobranie

i tak własciwie wszystkie te płyty sa uznawane dziś za klasykę....to była złota era...........