Wind and Wuthering to moim zdaniem jeden z najlepszych i najrówniejszych albumów Genesis. Ostatni album ze Stevem Hackettem. To zdanie już gdzieś słyszałem, że ten "prawdziwy" Genesis nie skończył się wraz z odejściem Gabriela, ale właśnie Hacketta. Może właśnie dla tego gitarzysty warto tej płyty posłuchać (świetne solo w "All in the mouses night", miniaturka na początku "Blood on the rooftops" i oczywiście "...In that quiet Earth" - miód dla uszu).
Jak już wspomniałem album bardzo równy i dobry (może poza ciągnącym się jak flaki z olejem "Your own special way"). Warty polecenia.

Też uważam , że jest to bardzo równy i dobry album . Moja ulubiona płyta po odejściu P. Gabriela Piękny powrót do melodramatycznej i prostolinijnej tonacji .
S. Hackett nie był , do końca zadowolony z tego materiału , uważał , ze niesłusznie pominięto " Pigeona " i " Inside And Out " ( wydane potem na EP ).
Płyta jak najbardziej godna polecenia , przepiękne partie Tony ' ego Banksa , wspomniane solo Hacketta , no i Collins , wokalnie - świetny